Niemand in de stad. Alhoewel ... bij de Vrouwen-Praxis in de Molukkenstraat was het opvallend druk. Ik hou van dit filiaal. Er werken zoals gezegd veel vrouwen en die weten precies waar alles ligt. Sleutelringen? Het meisje dacht even na en stuurde me toen naar rij 35. En daar lagen ze. Bij de kassa was het kordaat gezellig als altijd. Buiten stond een jongeman met zes witte plankjes te klungelen. Ze schoven telkens van het bagagerek voor op zijn fiets. Ik bemoeide mij ermee en zei dat ie een touwtje nodig had en dat ie dat binnen kon krijgen. Ach wat, zei ik, ik haal het wel. En in plaats van dat het te kort of lang was, was het precies goed. En in plaats van dat mijn knopen meteen los schoten, zaten ze meteen mooi strak. En in plaats van dat hij liet merken dat hij het beter kon, liet hij me rustig mijn gang gaan.Sterker, hij stond er vol bewondering naar te kijken. Hij bedankte me omslachtig en niet alleen mij maar alle vrouwen op aarde, omdat ze nu eenmaal slimmer zijn dan mannen. Of verstond ik het niet goed? High on charity, haalde ik laconiek mijn schouders op en keek 'm na totdat hij en zijn plankjes ongedeerd onder het spoor door waren.
Eerder verschenen op Instagram.
