Voor even stilleven
Ik bracht de winter door op een Grieks eiland. En ik wilde vrienden en familie laten zien (en lezen) hoe gelukkig ik was. Dat deed ik met stillevens van plastic potjes en dopjes die ik vond op het strand. Gemangeld door zon en zout hadden die vondsten wonderlijke vormen en kleuren aangenomen. Ik zette ze naast elkaar, maakte een foto en plaatste die vergezeld van steeds langere teksten op instagram. Ik had mijn vorm gevonden. Zien, rapen, schikken, tikken en de wereld insturen. Daarna moest ik zo stoer zijn om het plastic zwerfvuil in de prullenbak te gooien. Dat lukte de ene dag beter dan de andere. Ik raakte gemakkelijk gehecht aan een bleekblauwe dop of een dofzwarte dobber. Het bovenstaande interieurtje, dat de The New York Times Magazine wilde fotograferen (ik moest ze per vliegtuig naar New York sturen) voor een serie over tiny furniture, had ik nou net wél weggegooid.
